Interview Athlon Carlease

In het juni nummer van Solutions, het magazine van Athlon Carlease, is een interview opgenomen. Het interview is geplaatst op de pagina’s 10 en 11 en is digitaal na te lezen via:

http://www.athloncarlease.com/athlon-nl/Laatste-nieuws/Ons-magazine/Overzicht/?id_module_component=3240

We did it!

We did it! De talloze vrijwilligers, supporters, familieleden en fietsers hebben een succes gemaakt van Alpe d’HuZes 2009! Wij samen hebben gezorgd voor een recordopbrengst van nu al meer dan € 5 miljoen! Geld dat in zijn geheel ten goede komt aan KWF Kankerbestrijding.

Nadat mijn moeder, echtgenote en ikzelf afgelopen dinsdag naar Frankrijk waren gereden, voegden we ons op woensdag bij de andere Alpe d’HuZes-ers in Bourg d’Oisans aan de voet van de Alpe d’Huez. Hier troffen we mijn zwager die als vrijwilliger Alpe d’Huez ondersteunt alsmede zijn echtgenote en de kleine Kimberly alsmede talloze bekenden en onbekenden. Allen met slechts één doel: een succes maken van Alpe d’HuZes. De motivatie van al deze mensen werd soms besproken, maar was telkens voelbaar aanwezig. Mij trof vooral de aanblik van de lijsten die spontaan in het midden van de enorme tent waren opgehangen. Op deze lijsten de namen van heel veel dierbaren die tevergeefs gevochten hadden tegen de ziekte kanker. Door hun namen te vermelden of in gedachten te houden waren ze onder ons en sterkten ons in onze motivatie: doorvechten tegen de ziekte.

De saamhorigheid op deze woensdag trof mij enorm en de groepsfoto van 1200 fietsers bij elkaar maakte indruk. Ook het aanzicht van de Alpe d’Huez maakte veel indruk. Een aantal fietsers verkenden alvast de berg per auto en trokken daarbij volgens eigen zeggen enigszins wit weg: het bleek een échte berg, 13 kilometer lang, steil en zonder een vlak stukje of zelfs maar afdaling. Zelf besloot ik de alp te laten voor wat die was: we zouden donderdag meer dan tijd genoeg hebben om kennis te maken.

Die kennismaking vond plaats op dé dag waar we met zijn allen zo lang naar hadden toegewerkt en wel onder goede weersomstandigheden: een strakblauwe hemel, droog, dus geen gevaar in de afdaling en voor mij een lekkere temperatuur van 28 graden aan de voet en 20 graden op de top. De weergoden waren ons goed gezind. Het leek alsof er een zegen op deze dag rustte: daar waar ik bij het opstaan mijn blessure nog voelde, leek die te verdwijnen als sneeuw voor de zon toen ik bij de start naar links draaide en startte met de klim.

Een vreemd soort rust maakte zich van mij meester. Ik leek de berg niet te voelen, sterker nog: ik genoot ervan. Dit niet in het minst door de vele supporters langs de kant van de weg. Ook al kenden ze mij niet persoonlijk, ze schreeuwden mij en al die anderen gewoon naar boven. Na de eerste steile kilometers kwam bocht 16 met muziek, supporters en drinken. De kop was eraf, nu gewoon stug doorklimmen, hartslag in de gaten houden en voldoende drinken. In bocht 7 werd ik aangemoedigd door mijn vlaggende zwager wat mij weer extra energie gaf. Vanaf bocht 4 was de ambiance boven op de berg al hoorbaar en werd je als het ware naar de top getrokken. Na 1 uur en 22 minuten arriveerde ik op de top: ik voelde me nog fris, als een wonder van mijn blessure geen spoor te bekennen en zeer emotioneel.

Ik besloot een tweede klim te maken en ging weer naar beneden. De tocht naar beneden is weliswaar met ca 20 minuten veel sneller, maar door de hoge snelheden niet zonder gevaar. Omhoog reed ik samen met Geert, iemand die ik voorheen niet kende, maar voor zijn overleden zus bleek te fietsen. Door in hetzelfde tempo te fietsen en het voeren van diepe gesprekken waren we weer op de top voor we er erg in hadden. Ik voelde me prima en besloot voor klim 3 te gaan. Bij de start kwam ik Hugo en Wouter tegen, 2 broers waarvan ik wist dat ze fietsten voor hun overleden moeder. Gebroederlijk fietsten we omhoog en ook nu nog genoot ik enorm van iedere meter.

Om half drie had ik er 3 beklimmingen op zitten, voor ieder van mijn dierbaren die ik aan de ziekte had verloren één.

Maar onder mijn supporters zijn ook mensen die vechten tegen de ziekte of eraan overleden zijn. Voor hen wilde ik nog eenmaal omhoog. Maar ook een beetje voor mezelf: omdat de prognose van 3 maanden nu al meer dan 30 jaar is geworden. Daarom een vierde klim.

 De 4^e klim was zwaar: het was al rustiger op de berg waardoor het een individuele strijd werd en de vermoeidheid toenam. Daarbij kwam dat de wind flink was aangewakkerd wat vanaf bocht 6 goed voelbaar was. Wind tegen op stukken van tegen de 12% terwijl ik al meer dan 55 kilometer omhoog gefietst had bleek ik toch duidelijk te voelen. Uiteindelijk bereikte ik net voor 18:00 voor de 4^e maal de top: moe maar voldaan, mijn missie was geslaagd!

 Maar niet alleen mijn missie is geslaagd: de Alpe d’Huez is op 4 juni meer dan 5.000 maal beklommen, waarbij in 65.000 kilometer ongeveer 6.500 hoogte kilometers gemaakte zijn. Inclusief afdalingen is er op 4 juni ongeveer 3 keer de aarde rondgefietst. En het belangrijkste hierbij is dat er ruim € 5 miljoen is opgehaald!

We did it!

Voor mijn supporters heeft Europa’s grootste speeltuin, de Linnaeushof, 10 toegangsbewijzen beschikbaar gesteld. Deze zijn verloot na mijn 4^e en laatste beklimming. De winnaars van 2 toegangsbewijzen zijn:

• Bart Winkeler
• Paul Theyse
• Zweers en Annie Kootstra
• Jessica Jacobs en Ronald Bik alsmede
• fam vd Drift.

Met mijn laatste beklimming is tevens een einde aan de ‘Peter Winnen Marktplaats’ gekomen. De door Peter beschikbaar gestelde artikelen gaan naar:

• Arnold Veenema / Jan Willem Kootstra, André Los en Lidewij van Oosterom krijgen een gesigneerd exemplaar van Windbreker;
• De Ride and Greet gaat naar Arnold Veenema / Jan Willem Kootstra
• de Witte Trui van Peter gaat naar Joris Pronk van Launch door zijn fabuleuze bod € 1100,-

De opbrengst van deze veiling zal nog worden toegevoegd aan het totaal van ons team en daarmee aan de opbrengst van Alpe d’HuZes 2009.

Ik ga het Alpe d’HuZes avontuur afsluiten. Wat zal blijven is vooral de warmte en steun die ik heb ervaren. Hierdoor was ook op moeilijke momenten Opgeven geen optie. Enorm bedankt daarvoor, we did it!

“He did it!”

Onderstaande tekstis op 4 juni 2009 geplaatst door Geke Pruppers-Kootstra op http://live.opgevenisgeenoptie.nl Voor meer verhalen, foto’s en tijden zie deze site.

Om 9:00 uur samen met mijn schoonmoeder zit ik met buikpijn boven op de Alpe d’Huez.

Mijn man Henny is op de fiets naar boven met meerder verloren geliefden achterop.

Zal hij het halen? En hoe zal hij het halen?

Hij heeft ongelofelijk fanatiek getraind, sponsors geworven en emotionele stukken over zichzelf geschreven. Stond met zijn verhaal in het Haarlems Dagblad, in de Wijkkrant Getsewoud en in het krantje van Athlon Car Lease. De voorbereidingen gingen uitstekend totdat begin April een knie blessure optrad die alleen kon genezen door rust. Maar ja dat was geen optie.

En opgeven ook niet!

Daarom ging hij door! Door de pijn heen blijven trainen. Dat viel niet mee: Ambities bij stellen, schuld gevoel richting sponsors en door trainen met pijn.

Het was zwaar en het word nog zwaarder.

Begin mei werd hij boventallig verklaard. Dit leverde slapeloze nachten op en het vrat energie. Genoeg redenen om even wat kalmer aan te doen.

Maar dat is geen optie, want opgeven is geen optie. De berg moet worden verslagen.

Met buikpijn dus daarom…
Zal hij het halen… en hoe?

Kijk daar komt hij aan.

Hij heeft het gehaald en hoe!

“Het gaat goed”, zegt hij “ik ga nog een keer”

M’n buikpijn is weg, de tranen terug!

Wat zijn we trots: He did it!

Ter nagedachtenis aan: Wiel, Feia en Bob en kleine Henny in het ziekenhuis

Geschreven door: Geke Pruppers-Kootstra

Meer dan € 5 miljoen!

Alpe d’Huez, 4 juni – De fietsactie Alpe d’HuZes 2009 heeft een nieuw recordbedrag van 5.011.253,33 Eurp opgehaald voor KWF Kankerbestrijding. Hiermee is de doelstelling om dit jaar de 6 miljoen Euro te passeren, nu al bijna bereikt. Vandaag fietsen ongeveer 1200 wielrenners uit het gehele land zes, zeven of acht maal de Franse alp op voor het goede doel. Vorig jaar bracht de actie ruim 3,6 miljoen Euro op. Het geld gaat voor 100% naar revalidatieonderzoek voor kankerpatiënten.

 

Doel van de vierde editie van Alpe d’HuZes was de doelstelling van 2008 te verdubbelen. Ambassadeur van Alpe d’HuZes en kankerpatiënt Peter Kapitein: “Vijf miljoen euro is een geweldig resultaat. We hebben nu al bijna onze doelstelling bereikt, en hebben nog even de tijd voordat het definitieve eindbedrag op 12  oktober in Amsterdam wordt overgedragen aan KWF Kankerbestrijding. Ik ben erg trots op het enthousiasme en de inzet van alle deelnemers. Deze dag staat in het teken van fietsen en doorzetten, en ik ben benieuwd hoe vaak iedereen de berg op komt. Het is opnieuw een schitterende uitdaging en met de goede organisatie nu al een geslaagd evenement.“

Onder de kleurrijke deelnemers is ook een groot aantal kankerpatiënten, gehandicapten en bekende sporters. Zo fietsen vandaag o.a. oud-tourwinnaar Joop Zoetemelk, Tv—presentatoren Frits Barend en Frank du Mosch, oud-olympisch medaillewinnaar en roeier Nico Rienks en oud-wereldkampioen veldrijden Adri van der Poel mee. Zij rijden in een team van Radio-2 programma Knooppunt Kranenbarg en proberen vandaag ook zo vaak mogelijk de Alpe d’Huez te bedwingen. Ook oud-voetbalinternational Jaap Stam en voetbalcoach Sef Vergoossen rijden mee.

 

Het ingezamelde geld gaat door het ‘anti-strijkstokbeleid’ van de organisatie voor 100% naar onderzoek. De organisatie maakt dus geen kosten, betaalt geen eigen medewerkers en betaalt niet voor diensten. Alpe d’HuZes streeft ernaar om onder andere concrete revalidatieprogramma’s te ontwikkelen voor het verbeteren van de conditie van kankerpatiënten door sportieve activiteiten, zodat zij tijdens en na hun ziekte beter kunnen functioneren. Dit staat in directe verbinding met de missie: lichamelijke activiteit kan bijdragen aan een betere kwaliteit van leven van kankerpatiënten. De stichting werkt voor dit unieke programma nauw samen met o.a. KWF Kankerbestrijding, VU Medisch Centrum, het AMC, het NKI/AVL, het UMCU, het Máxima ziekenhuis uit Veldhoven, Stichting Tegenkracht, Het Roessingh, de Vereniging voor Sport Geneeskunde en het Telematica Instituut. Ook wordt binnenkort een leerstoel ‘Leven met kanker’ ingesteld aan de Amsterdamse VU. Deze leerstoel wordt geheel door Alpe d’HuZes gefinancierd en moet het onderzoek naar de kwaliteit van leven met Kanker intensiveren.

It giet oan!

Om een gevleugelde Friese uitdrukking te lenen: It giet oan!

Het aftellen is begonnen, nog maar een paar dagen en dan is het zo ver: donderdag 4 juni gaat een groot aantal fietsers, vrijwilligers en supporters de enige Nederlandse berg in bezit nemen. Deze in Frankrijk gelegen berg, de Alpe d’Huez, vormt het decor van Alpe d’HuZes 2009 waarop ongeveer 1200 fietsers op die ene dag zo vaak mogelijk naar de top fietsen om daarmee zoveel mogelijk geld op te halen voor KWF Kankerbestrijding en de strijd tegen kanker.

In totaal werken circa 5.000 mensen die dag gezamenlijk aan die ene gezamenlijke missie die hen bindt: de opbrengst van 2008 (€ 3,6 miljoen) overtreffen. Al deze mensen zullen zich op de vroege ochtend van 4 juni aan de voet van de alp verzamelen in alle stilte. Stilte als gevolg van de komende fysieke inspanning maar bovenal doordat de gedachten zullen uitgaan naar de dierbaren die getroffen of overleden zijn door de ziekte.

Wilt u ‘erbij’ zijn op 4 juni? Dat kan! Via de live site live.opgevenisgeenoptie.nl zal de hele dag verslag worden gedaan van Alpe d’HuZes 2009. Daarnaast is het evenement iedere dag te volgen via Knooppunt Kranenbarg op Radio 2, ’s avonds tussen 17:00 – 19:00. Volgende week zendt Radio 2 live uit vanuit Frankrijk, inclusief de hele 4 juni zelf!

Los Alamos

(Een bewerking van de Inspirationals, nieuwsbireven voor deelnemers aan Alpe d” HuZes, geschreven door Coen Van Veenendaal. Coen is een van de initiatoren en voorzitter van Alpe d’HuZes en Inspire2Live).

Naast Alpe d’HuZes wordt er vanuit de inmiddels opgezette overkoepelende stichting Inspire2Live, het werkterrein uit gebreidt naar de rest van de wereld. Omdat er ook in andere landen onnodig veel mensen doodgaan aan kanker, maar ook omdat er alleen werkelijk grote doorbraken plaats kunnen vinden als we mondiaal in staat zijn een ongeëvenaarde samenwerking tot stand te brengen.

Nou is dat ongeëvenaarde niet helemaal waar. Er is namelijk eerder in de geschiedenis sprake geweest van een mondiale samenwerking om het onmogelijke waar te maken. In de tweede wereldoorlog is er namelijk in het plaatsje Los Alamos New Mexico USA, een samenwerking in gang gezet door alle geallieerde landen om het gevaar van de nazi’s in te dammen. Het idee was om met een enorme inspanning een wapen te ontwikkelen waarmee dit gevaar tot staan gebracht zou kunnen worden. Met de inspanning van vele duizenden van de knapste koppen (waarvan velen later verschillende Nobelprijzen gewonnen hebben) en een budget van 2 miljard dollar, is toen de atoombom ontwikkeld waarmee de levens van 240.000 mensen beëindigd en vele honderdduizenden verwoest zijn.

Wat toen mogelijk was met de angst voor een gezamenlijke vijand, moet vandaag de dag toch zeker mogelijk zijn uit kracht en met de overwinning op kanker op het netvlies. Daarom gaat Alpe d’HuZes (Inspire2Live) zich hiervoor inzetten. De uitdaging is al neergelegd bij de knapste koppen in de academische wereld in Nederland. Deze reageerden uiteraard vol ongeloof maar na bekomen te zijn van de eerste schok, heel positief!. Er worden al contacten gelegd met mensen als Freeman Dyson, betrokken bij Los Alamos in 1942 en later onderscheiden met de Nobelprijs voor zijn baanbrekende werk in de ontwikkeling van medische apparatuur. Kortom, ‘Los Alamos tegen kanker’ of beter ‘Los Alamos voor de overwinning op kanker’ gaat plaatsvinden. Dit jaar nog willen we het idee in ruwe vorm uitwerken waarna we een conferentie gaan organiseren met de meest briljante wetenschappers wereldwijd, om het idee verder vorm te geven. Het geld om dit allemaal te financieren gaan we bij elkaar laten brengen door de financiële sector die daarmee laat zien een zeer positieve bijdrage te leveren aan de samenleving. Natuurlijk zullen er ook prestaties van ons allen gevraagd worden. In alle tijdzones gaan we evenementen organiseren om daarmee een keten van positiviteit en energie om de aardbol te genereren waarmee dit hele project bezield gaat worden.

 

 

Peter Kapitein (ambassadeur van Alpe d’HuZes) en Coen van Ceenendaal hadden afgelopen vrijdag een afspraak met twee professoren in het Nationaal Kanker Instituut in Amsterdam naar aanleiding van dit onderwerp. Zoals het wel vaker gaat, door erover te praten, komen anderen op ideeën die ze vervolgens weer met ons willen delen. Beide heren wilden met hierover praten omdat het plan volstrekt onhaalbaar is maar ze er tevens bij zeiden dat het ons waarschijnlijk wel zou gaan lukken. Een mooier compliment voor de kracht van Alpe d’HuZes is natuurlijk nauwelijks denkbaar!

Ze hadden zelf al nagedacht over de beste route om Los Alamos tot een succes te maken. Ons werd gevraagd of het niet zinvol zou zijn om een aantal Nobelprijs winnaars aan het initiatief te koppelen. Vanwege hun kennis, reputatie, netwerk en visie. Uiteraard is dit een wens en we gaven aan al lijntjes te hebben uitstaan naar Freeman Dyson. Zij gaven aan dat de twee meest vooraanstaande personen die dit initiatief zou kunnen gebruiken de heren Harold Varmus en Paul Nurse zijn. Beide hebben een prachtig trackrecord en zijn in Amerika en Engeland betrokken bij baanbrekende projecten op het gebied van kankeronderzoek. Harold Varmus is tevens persoonlijk adviseur van president Obama. Uiteraard willen we met deze heren spreken. Het simpele antwoord was: “Dat gaan we regelen”.

Twee dagen later was er antwoord vanuit New York dat beide heren met genoegen openstaan voor een ontmoeting!! Dus Peter en Coen zullen begin van de zomer in New York belangrijke stappen zetten om de droom van Los Alamos dichter bij te brengen. Kanker van een dodelijke naar een chronische ziekte te laten evolueren. Er is geen tijd te verliezen en alle seinen staan op groen.

Dus knallen we door en laten met elkaar de wereld ervaren waartoe we met onze enorme drive in staat zijn.

Het is prachtig daar een onderdeel van te zijn en het is geweldig te ervaren dat steeds meer mensen daar onderdeel van willen zijn!

 

 

 

Mixed feelings

Mixed feelings heeft betrekking op mijn huidige gemoedstoestand. Ik zal proberen het uit te leggen.

Het goede nieuws betreft de donaties en sponsoring van familie, vrienden en bedrijven: inmiddels heeft ons team al ruim € 25.000,- aan sponsorgelden toegezegd gekregen, waaronder € 6.291,- van mijn persoonlijke sponsors en donateurs! Wetende dat dit bedrag nog zal groeien is wat mij betreft onze deelname aan Alpe d’HuZes bij voorbaat een succes aangezien daarmee een mooie bijdrage aan de strijd tegen kanker wordt geleverd.

Naast geld heb ik tijdens de voorbereiding op 4 juni al heel veel lieve en bemoedigende reacties gehad van velen die dit initiatief een goed hart toedragen. Er waren ook vele reacties die mij emotioneel raakten omdat ze aangeven dat een actie als Alpe d’HuZes en de strijd tegen kanker o zo hard nodig is.

Een zeer emotioneel moment was bijvoorbeeld de deelnemersdag waarop alle aanwezigen aangeven wat hun motivatie is om deel te nemen aan Alpe d’HuZes. Omdat het hier enkele honderden mensen betrof en dit onderdeel van de deelnemersdag enkele uren duurde, raakte mij en alle aanwezigen enorm: wat is kanker toch een rotziekte!

Maar ook veel dichterbij ervaar ik regelmatig de impact van de ziekte. Zo ook onlangs in een winkel waar ik achter een oudere dame in een electrische rolstoel in de rij voor de kassa stond en die dame zeer versuft en afwezig reageerde. Nadat ze betaald had vergat ze haar aankoop mee te nemen, waarna ik haar het artikel nabracht. Ze verontschuldigde zich met ‘Ik heb gisteren mijn chemo gehad’. Het bleek dat ze na het overlijden van haar man alleenstaand was en getroffen door kanker. Nadat een operatie geslaagd leek, bleken er uitzaaiingen op haar lever aanwezig waarvoor chemo werd toegepast. Haar prognose was somber en de strijd bleek ze als weduwe grotendeels alleen te moeten voeren. Dit gesprekje met een voor mij onbekende vrouw raakte mij enorm en gaf mij wederom nog meer motivatie.

Maar ik denk dat juist deze motivatie mij de das heeft omgedaan. Nadat ik de trainingsintensiteit opbouwde tot 5 trainingen per week kreeg ik 2 weken geleden voor het eerst last van de aaanhechting van mijn hamstring aan mijn kuitbeen. Een typische overbelastings blessure. Na de afgelopen 2 weken op halve kracht te hebben getraind bleek de blessure bij een wat serieuzere fietsinspanning telkens terug te komen. Inmiddels had ik een fysiotherapeut opgezocht die mij vertelde dat het lichaam 4 jaar nodig heeft om aan (een serieuze vorm van) fietssport te wennen waarbij ik pas 1,5 jaar fiets. Vaak zit het tussen de oren en met het uithoudingsvermogen wel goed maar zijn de spieren en pezen nog niet klaar voor een zware belasting. Afgelopen week heeft hij mij 2 maal behandeld omdat ik per sé de test die al lang in mijn agenda stond wilde halen: de Toerversie van de Amstel Gold Race van 17 april. Volgens plan zou ik de 150 km met 13 beklimmingen gaan rijden. De fysio gaf aan dat het beter was om net te gaan, maar (hij was zelf fervent fietser): “Als ik in jouw schoenen stond zou ik het waarschijnlijk ook doen”.

De voortekenen in de aanloop waren niet gunstig: naast de hamstringblessure bleek op donderdagavond een spaak van mijn wiel gebroken. Nadat deze via een mobiele fietsenmaker op vrijdag net op tijd gerepareerd kon worden, vertrok ik naar Limburg. Op vrijdagavond nl werd de A2 afgeloten dus moets ik op tijd voorbij Eindhoven zijn. Dat leek voor meer mensen te gelden: de A2 was een grote file waardoor mijn rit over ruim 200 km meer dan 5 uur duurde. Onderweg naar Limburg hoorde ik de weersverwachtingen voor de zaterdag: in het hele land mooi en droog weer, behalve in het zuiden van Limburg …

Na een zeer gastvrij onthaal bij mijn oom en tante, die naast het huis uit mijn jeugd wonen en een prima nacht toch naar Valkenburg gefietst en daar met een aantal teamgenoten om 08:30 gestart voor de Amstel Gold Race. Hoewel ik de blessure wel voelde deed het in het begin niet heel erg pijn. Dit kwam mede doordat ik een extreem licht verzet draaide om mijn blessure te ontzien. Gevolg was wel dat ik mijn kracht, waarmee het wel goed zat, niet kwijt kon. Langzamerhand begon mijn blessure steeds meer op te spelen waarbij beklimming 7 (de Kruisberg) en meteen daarna beklimming 8 (de Eyserbosweg) funest waren. Ik moest toen besluiten van het parcours af te gaan en de 4 volgende beklimmingen te laten voor wat ze waren. Vlak voor Valkenburg heb ik de route weer opgepikt en alsnog de Cauberg beklommen hetgeen op zich prima ging. Hoewel de dagteller uiteindelijk op 147 km stond had de test uitgewezen dat ik door mijn blessure mijn sportieve aspiraties voor 4 juni moet bijstellen.

Vandaag, de dag na de Amstel Gold Race, ben ik al weer hersteld van mijn inspanningen, teken dat het eigenlijk wel goed zit met de vorm. Alleen is mijn knie weer stijf en kan ik dus weer een aantal dagen niet fietsen. Juist in deze periode is veel fietsen en het opbouwen van kracht belangrijk.  Daar waar ik nog stiekum van meerdere beklimmingen droomde, moet ik de realiteit nu onder ogen zien en tevreden zijn met 1 beklimming op 4 juni.

Interview Wijkkrant Getsewoud

In de April 2009 editie van de Wijkkrant Getsewoud is een artikel opgenomen over Alpe d’HuZes en mijn deelname daaraan.

Het artikel is na te lezen via: Interview Wijkkrant Getsewoud

Met dank aan Roy van der Laan voor de tekst en Rob van Dijck voor de foto.

Interview Haarlems Dagblad

Op 3 maart is in het Haarlems Dagblad, editie Haarlemmermeer, het volgende artikel opgenomen over mijn deelname ana Alpe d’HuZes. 

Haarlems Dagblad 3 maart 2009

Het bericht is (deels) tevens na te lezen via

http://www.haarlemsdagblad.nl/nieuws/regionaal/haarlemmermeer/article4436220.ece

Met dank aan Wessel Mekking voor de tekst en Rob van Wieringen voor de foto.

Trainen

Het primaire doel van Alpe d’HuZes is het bijeen brengen van zoveel mogelijk geld. Daar gaat dan ook behoorlijk wat tijd in zitten.

Maar om op 4 juni de Alpe d’Huez te kunnen beklimmen moet ook de nodige trainingsarbeid verzet worden.

Tenzij het winterweer dat echt onmogelijk maakt, rijd ik wekelijks mijn ‘Rondje Ringvaart’, zie elders op mijn blog. Afgelopen weekend kwam ik hierbij 2 Alpe d’HuZessers tegen, direct te herkennen aan de opvallende kleding.

Met het wekelijkse rondje wordt het uithoudingsvermogen getraind. Om ook de benodigde kracht op te bouwen, train ik daarnaast 2 maal per week bij Dynamic Family Sport in Nieuw-Vennep. Voor zover mogelijk combineer ik dat ook nog met RPM, een indoor spinning-workout waarbij je fietst op het ritme van krachtige muziek.

Waar me deze training gaat brengen? Geen idee. Mijn doelstelling is en blijft: zo vaak mogelijk de Alpe d’Huez op met een minimum van 1 keer!